Παιδιά, το χρώμα στην ζωή

      Στην σύγχρονη, καταναλωτική εποχή όπου κυριαρχεί η καχυποψία, η εσωστρέφεια και η υπερηφάνεια στις καρδιές των ανθρώπων, είναι ανέφικτη η δημιουργία και η σύναψη υγειών και σταθερών σχέσεων μεταξύ τον ανθρώπων αλλά όχι ακατόρθωτη. Πλέον, οι γονείς αναρωτιούνται αν πρέπει να κάνουν παιδιά και να τα μεγαλώσουν μέσα σε μια τέτοια κοινωνία που την έχει σκεπάσει ένα ζοφερό πέπλο και δύσκολα εμπιστεύεσαι ως άνθρωπος τον διπλανό σου. Σήμερα οι γονείς καλούνται να λάβουν μια σοβαρή και βαρυσήμαντη απόφαση στην ζωή τους, αν θέλουν ή όχι να κάνουν παιδιά και γιατί.

    Από την μία, η τεκνογονία και η γονεϊκότητα απαιτούν να υπάρχει υπευθυνότητα και προσπάθεια από τις δύο πλευρές. Πιο συγκεκριμένα, από θεολογικής άποψης ο Θεός όταν έπλασε τον Αδάμ και την Εύα είπε «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε», και γεμίσατε την γη, και κυριεύσατε αυτήν, και εξουσιάζετε επί των ιχθύων της θαλάσσης, και επί των πετεινών του ουρανού, και επί παντός ζώου κινουμένου επί της γης. Οπότε οφείλουν οι άνθρωποι να αναπαράγονται και να δημιουργούν απογόνους. Με αυτόν τον τρόπο οι γονείς όταν θα κάνουν ένα παιδί και το μεγαλώσουν, θα έχουν αποτελέσει σωστό παράδειγμα για εκείνο ώστε και αυτό να κάνει παιδιά, με αποτέλεσμα να υπάρχει μια φυσική ροή. Επίσης, όταν κάνεις ένα παιδί ωριμάζεις και εσύ σαν άνθρωπος, καταλαβαίνεις πως όλα δεν μόνο εκτυλίσσονται γύρω σου αλλά τώρα πρέπει να σκεφτείς και το νέο βρέφος που θα φέρεις στον κόσμο. Θα σταματήσεις να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου, θα σκέφτεσαι και τους άλλους. Αυτό, θα σε οδηγήσει στο να καλλιεργήσεις την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια αλλά και την υπομονή σου στις ενδεχόμενες απαιτήσεις και στο να θέσεις καινούργιες βάσεις βλέποντας τον κόσμο διαφορετικά από ένα άλλο πρίσμα. Επιπλέον, θα έχεις την ευκαιρία να διαμορφώσεις έναν νέο άνθρωπο, το παιδί σου, στο οποίο θα εντρυφήσεις τα καλά στοιχεία του εαυτού σου αλλά και εκείνα που ενδεχομένως θεωρείς πως σου λείπουν, τα θετικά που θα ήθελες να έχεις. Επιπρόσθετα, όταν γίνεσαι γονιός αναβιώνεις την παιδική σου ηλικία μαζί με το παιδί σου και καταλαβαίνεις καλύτερα πως είναι να γελάς και να είσαι αγνός/η σαν ένα αθώο παιδί. Διδάσκεσαι μέσα από το ίδιο σου το παιδί. Σου μαθαίνει διάφορες αξίες τις οποίες με την φθορά του χρόνου τις έχει ξεχάσει όπως η τόλμη, υπομονή, αισιοδοξία, αυτοπεποίθηση, εντιμότητα, σεβασμός, αξιοπρέπεια, αγάπη, πειθαρχία κτλ. Ακόμη, εισπράττεις την χαρά και την υγιή υπερηφάνεια για το παιδί σου καθώς μεγαλώνει γιατί γίνεται ένας καλύτερος άνθρωπος και πολίτης αυτής της κοινωνίας, ο οποίος έχει όνειρα και προοπτικές να αλλάξει τον κόσμο, να τον βελτιώσει και να επιφέρει την ειρήνη και την ενότητα μεταξύ των λαών η οποία διαταράσσεται και φαλκιδεύεται με τις έριδες και τους πολέμους. Άρα, καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικός είναι ο ερχομός ενός παιδιού στον κόσμο και τι αλλαγές μπορεί να επιφέρει σε όλα τα επίπεδα. 

    Από την άλλη, είναι πολύ δύσκολο να κάνεις ένα παιδί και να το μεγαλώσεις. Αναλυτικότερα, οι άνθρωποι οι οποίοι δεν επιθυμούν την απόκτηση ενός παιδιού ή διστάζουν, είναι δικαιολογημένοι αφού στην σημερινή κοινωνία οι μισθοί δεν ευωδούν το περιθώριο για την περίθαλψη ενός νέου μέλους της οικογένειας, το παιδί αλλά και το γεγονός ότι για να καλύψουν τις ήδη υπάρχουσες ανάγκες,  εργάζονται πολλές ώρες με αποτέλεσμα να μην έχουν χρόνο για τον εαυτό τους. Επίσης, ζούμε σε μια υλιστική κοινωνία και έχει ρίσκο το να καταφέρεις να μεγαλώσεις ορθά ένα παιδί γιατί όπως ξέρουμε οι διαφορές εκφάνσεις ενός παιδιού μπορεί να έχουν αρνητικές συνέπειες στην μεγάλη, υπεράνθρωπη προσπάθεια καλλιέργειας ενός ηθικό πνευματικού χαρακτήρα. Επιπλέον, υπάρχει και το ενδεχόμενο ένας από τους δύο γονείς ή και οι δύο να έχουν μια κακή παιδική ηλικία, άσχημες σχέσεις, συγκρούσεις πολλές φορές με τους γονείς τους, με άλλα λόγια οδυνηρά παιδικά και ψυχικά τραύματα τα οποία έμειναν χαραγμένα στην καρδιά τους, σαν ανοικτές πληγές. Για αυτό τον λόγο, δεν θέλουν να τα μεταφέρουν και αυτά στα παιδιά τους και να γίνουν και αυτά σαν τους ίδιους και μόνο στην σκέψη αισθάνονται αυτή η πληγή να ανοίγει. Παρόλα αυτά, και καλή παιδική ηλικία να έχουν φοβούνται και τρέμουν μόνο στην σκέψη αφού θεωρούν τους εαυτούς τους αδύναμους και ανίκανους να μεγαλώσουν ένα παιδί. Ακόμη, υπάρχουν και κάποιες γυναίκες αλλά και νεαρές κοπέλες ο οποίες δεν επιθυμούν να βιώσουν τον πόνο της γέννας, γιατί γεννιούνται ποικίλα ερωτήματα όπως το «γιατί να πονάω εγώ και ο άντρας μου να μην βοηθάει», «γιατί να το κουβαλάω 9 μήνες και να μην γίνει σωστός άνθρωπος» και κάποιες άλλες που δεν θέλουν να χαλάσουν το σώμα τους. Είναι κάποια εύλογα ερωτήματα στα οποία η απάντηση είναι λεπτή και μοναδική για τον κάθε άνθρωπο. Ένας άλλος λόγος, είναι επειδή δεν θέλουν να υποφέρει το σώμα τους ώστε να μάθουν αν είναι γόνιμες η όχι. Δεν το επιδιώκουν, αλλά αντιθέτως, επιδιώκουν μια ήσυχη, γαλήνια ζωή χωρίς προστριβές και διαμάχες για ένα παιδί όπως η φροντίδα του, η περίθαλψη του, η εκπαίδευση που θα λάβει και άλλα. Άρα κατανοούμε πόσο επίπονη και σκληρή είναι η απόφαση για την απόκτηση ενός παιδιού και τα ευεπίφορα ερωτήματα που δημιουργούνται πριν αλλά και μετά από την γέννηση του .

      Συμπερασματικά είναι στην κρίση και στο χέρι του καθενός και της καθεμίας ποιά απόφαση θα λάβει στην ζωή του/της. Κάνεις δεν ρωτάει αν πρέπει να κάνει παιδιά ή όχι και δεν πρέπει να ρωτάει. Και οι δύο επιλογές είναι σεβαστές από όλους. Ο κάθε άνθρωπος χαράζει την δική του πορεία και βαδίζει τον δικό του δρόμο. Κάνεις δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλλει με διαφορά στερεότυπα και προκαταλήψεις. Κύριο μέλημα μας, ας είναι η αγάπη για τα παιδιά και η προστασία τους από κακόβουλους παράγοντες, οικονομικούς και πολιτικούς και ο καθένας ας επιλέξει μόνος/-η του/της τι θέλει να κάνει στην ζωή του/της.