ΔΕΥΤΕ ΦΙΛΕΟΡΤΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΩΜΕΝ

        «Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκέ μοι; Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι. Τὰς εὐχάς μου τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ». Ο Θεός τα οικονομεί έτσι, ώστε ένα τυχαίο για εμάς περιστατικό, καθόλου τυχαίο για τον Θεό, ένας πόλεμος, μία μακροχρόνια αρρώστια, ένα ατύχημα-δυστύχημα, μία ανίατη ασθένεια χωρίς περαιτέρω, όριο, παράτασης χρόνου ζωής, μας κάνουν να στρεφόμαστε στον Θεό και να τον παρακαλούμε να μας βοηθήσει. Ο Θεός, με τις πρόσκαιρες καταστάσεις της ζωής, μοιράζει στον καθένα μας στεφάνια τα οποία ή τα κερδίζουμε με τις αρετές μας ή τα απεμπολούμε λόγω των παθών μας. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να λέμε «δόξα σοι ο Θεός» και να πιστεύουμε στην Πρόνοια του Θεού. Να πιστεύουμε πραγματικά. Είναι περίεργο και αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι ο Θεός μας δίνει αυτήν την δυνατότητα, να τον δοξάσουμε και να πιστεύσουμε σε Αυτόν. Έρχεται η στιγμή π...

  Ο πνευματικός θάνατός πηγάζει από την αδιαφορία και τον εγωισμό του ανθρώπου, όποιος άνθρωπος δεν θέλει να ταπείνωση και να ζητήσει το Έλεος του Θεού.    Ο πνευματικός θάνατος επέρχεται όταν απέχουμε από τον Θεό, ζώντας κατά κόσμον και όχι κατά θεόν. Όταν αγνοούμε τα μυστήρια της Εκκλησίας, όταν αμελούμε την καθημερινή ενασχόληση και τριβή με το θέλημα του Θεού, όταν αγνοούμε τον συνάνθρωπο μας και ενδιαφερόμαστε μόνο για τον υλικό ευδαιμονισμό και πλουτισμό. Παρόλα αυτά, ο Θεός μας αγαπάει και περιμένει την μετάνοια μας, δηλαδή να καταλάβουμε το λάθος μας, αφήνοντας μιά για πάντα την άσωτη ζωή και ζώντας κατά Θεόν, έχοντας βίον ένθεον. Για αυτό ο Θεός προς διαπαιδώγωγηση επιτρέπει τους πειρασμούς και διάφορες δυσάρεστες καταστάσεις ώστε να ταρακουνηθούμε και να αντιληφθούμε προς τα που οδεύουμε, αλλάζοντας πορεία και βάζοντας πλώρη για το λιμάνι του Θεού.   Η αδιαφορία του ατόμου για την πνευματική του ανάπτυξη και για την καλυτέρευσή της σχέσης του με τον Θεό, το...

      Εν όψει των Χριστουγέννων που θα έρθουν και μίας και θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και θα μπει καινούργιος, όσο προλαβαίνουμε και μπορούμε να μην διστάζουμε να ζητάμε βοήθεια από τον Θεό και στο να Του εναποθέτουμε τις αδυναμίες και τα βάρη μας. Ένα ακόμα Χριστούγεννενιάτικο τραπέζι και ένας ακόμη χρόνος θα φύγει σε λίγο καιρό. καταμερίσουμε τις  απώλειες και ας ευχηθούμε ο καθένας να βρει σύντομα το νόημα της ζωής του, σε αυτόν τον επίγειο κόσμο, που μπορεί να είναι σύντομος ή μακροχρόνιος. Το σίγουρο είναι πως είναι παροδικός. Ο χρόνος τρέχει και κυλάει. Όλοι οδεύουμε σε εκείνη  την κρυφή και μυστική στιγμή, άλλος γρήγορα, άλλος αργά, στην ώρα εκείνη την ακαριαία που θα βρεθούμε ενώπιον του Δικαίου Κριτή, ο Οποίος κρίνει με Δίκιο του Θεού και όχι των ανθρώπων. Κύριο μέλημα μας να είναι το «προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος» που για να είναι, πρέπει να είμαστε ενεργοί και προετοιμασμένοι για την άλλη ζωή «πάσας τας ημέρας της ζ...