ΔΕΥΤΕ ΦΙΛΕΟΡΤΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΩΜΕΝ

  «Εἰσακήκοα Κύριε, τῆς οἰκονομίας σου τὸ μυστήριον, κατενόησα τὰ ἔργα σου, καὶ ἐδόξασά σου τὴν Θεότητα» Δηλαδή, άκουσα μέσα μου, Κύριε, το μυστήριο της θεϊκής οἰκονομίας γιά την σωτηρία μας·Κατενόησα τα έργα σου, καί δόξασα την Θεότητά σου.  Είναι, ο «Σταυρός, ὁ φύλαξ πάσης τῆς οἰκουμένης· Σταυρός, ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας, Σταυρός, Βασιλέων τὸ αίωμα· Σταυρός, Πιστών το στήριγμα· Σταυρός, Ἀγγέλων ἡ δόξα, καὶ των δαιμόνων τὸ τραῦμα». Δηλαδή, ο Σταυρὀς είναι ο φύλακας της οικουμένης · Ο Σταυρός είναι η ωραιότητα της Εκκλησίας · Ο Σταυρός είναι η δύναμη των βασιλέων · Ο Σταυρός είναι τό στήριγμα των πιστῶν · Ο Σταυρός είναι των Αγγέλων η δόξα καί των δαιμόνων τό τραύμα.  Εκείνο το ξύλο που θεωρούνταν καταραμένο από τους Ιουδαίους. Κατά την παλαιά διαθήκη κάποια στιγμή ο ανιψιός του Αβραάμ, ο Λώτ, έπεσε σε δύο σοβαρά αμαρτήματα, το ένα της μέθης και το άλλο της αιμομιξίας. Τα εξομολογήθηκε στον Αβραάμ τον θείο του. Εκείνος, έδωσε ένα μισόκαμμένο ραβδί στον ανιψιός του ...

  Φώτισε μας  Κύριε να πορευόμαστε μέσα στην αλήθεια Σου. Φώτισε μας με το Φως το της γνώσεως Σου. Συ είπες, ο διψών ερχέσθω προς με και πινέτω. Συ είσαι η Ζωή, η Ανάσταση και Αρχή των πάντων.  Εξουσιαστής άρχων ειρήνης, μεγάλης βουλής Άγγελος.  Κάθε μέρα κρεμάσαι επί ξύλου, Εσύ ο εν ύδασι την γην κρεμάσας. Ο κόσμος σκοτείνιασε, μαράζωσε. Η γη οργίασε, καταρράκωσε. Οι άνθρωποι αθόρυβοι, αμέριμνοι.  Περιμένουν ακόμα, Βασιλέα, απορρίπτοντας Σε και μη δεχόμενοι την ύπαρξή Σου. Τα θαύματα δεν άρκεσαν την απιστία τους να καλύψουν,  τα γεγονότα τρέχουν την πιστή τους να φανερώσουν. Ξύλο πας, και ελπίζεις να βγεις πελεκυμένος από το κατώφλι της εξομολόγησης. Μπαίνεις, έρχεσαι, φεύγεις, και όλο ίδιος μείνεις. Καθόλου δεν άλλαξες, ίδιος όπως πάντα.  Ποιός είναι, άραγε, ο σκοπός να πηγαίνεις με το ίδιο φορτίο κάθε φορά; Χωρίς τις επόμενες φορές να έχεις πιο ελαφρύ; Απάντηση δεν έχεις, άνθρωπε, γιατί δεν ξέρεις να την δώσεις. Μείνε στάσιμος να σε προλάβει ο Θάνατ...

   Προς τους Θεσσαλονικείς Επιστολή ο Απόστολος Παύλος αναφέρει: «Πάντοτε χαίρετε,  ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε, ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς ὑμᾶς.» Δηλαδή, πάντοτε νά χαίρεστε, ἀκόμη κι ὅταν ἔχετε πειρασμούς καί θλίψεις. Ἀδιάλειπτα καί ἀκατάπαυστα μέ τήν προσευχή καί τήν εὐλαβική διάθεση νά ἐπικοινωνεῖτε μέ τόν Θεό. Γιά κάθε τι νά εὐχαριστεῖτε τόν Θεό. Διότι αὐτό εἶναι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πού μᾶς τό δίδαξε ὁ Ἰησοῦς Χριστός γιά νά σᾶς τό κηρύξουμε.   Συνεχίζει, ο Απόστολος Παύλος τονίζοντας: «Τὸ Πνεῦμα μὴ σβέννυτε, προφητείας μὴ ἐξουθε­νεῖτε. Πάντα δέ δοκιμάζετε, τὸ καλὸν κατέχετε· ἀπὸ παντὸς εἴδους πονη­ροῦ ἀπέχεσθε.» Δηλαδή, μή σβήνετε τή φλόγα τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, παρεμποδίζοντας ἔτσι καί ματαιώνοντας τή φανέρωσή τους. Μήν περιφρονεῖτε τίς προφητεῖες πού τό Ἅγιον Πνεῦ­­μα μέ τό χάρισμά του ἐμπνέει σέ διάφορα μέλη τῆς Ἐκκλησίας.  Νά ἐξετάζετε μάλιστα καί νά διακρίνετε ὅλα τά χαρίσματα καί τίς προφητεῖες, καί ...

 «Ἀδελφοί, οἱ Ἅγιοι πάντες διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς.»    Δηλαδή, αδελφοί, όλοι οι Άγιοι που μέσα από τη πίστη τους κατανίκησαν βασίλεια, έπραξαν έργα δικαιοσύνης, πέτυχαν την πραγματοποίηση των ευαγγελίων του Θεού, έκλεισαν τα στόματα των λιονταριών, έσβησαν την φοβερή φλόγα, διέφυγαν από τις κόψει...