ΔΕΥΤΕ ΦΙΛΕΟΡΤΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΩΜΕΝ

  «Και πάλι ήρθε ο καιρός να ξεκινήσει ένας καινούργιος χρόνος, για να εξαφανιστεί του καθενός ο πόνος. Τις τελευταίες μέρες του εκάστοτε έτους λογαριασμοί κλείνουν, λογισμοί ανοίγουν, προβλέψεις αναπτύσσονται, υπερηφάνεια κηρύσσεται, ευχές δίνονται για καλή χρονιά, ψυχές θερμαίνονται στην μοναξιά. Τα χρόνια πάνε και έρχονται όπως τα σύννεφα, σαν καράβια απρόοπτα, χωρίς πυθμένα θάλασσα, χωρίς πυξίδα ναύτης. Χωρίς βοήθεια ο πτωχός, χωρίς αλήθεια ο λαός. Και τελικά ποίον το νόημα; ποίον το ερώτημα; Η απάντηση σε αυτό, ο σκοπός της ζωής του καθενός. Κύριε, Κύριε επίβλεψον εξ Αγίου Κατοικητηρίου, από θρόνου δόξης υψηλού. Και ίδε, και επίσκεψε την άμπελο ταύτην, την μικρή εδώ ποίμνην. Και κατάρτησε αυτήν, ήν εφύτευσεν η δεξιά σου. Επισκέψου μας Κύριε, και ζήσε μαζί μας. Τρέξε σε μας Κύριε, και μείνε μαζί μας. Έλα Κύριε, και μην μας αφήνεις μακριά Σου. Φώτισε μας, σκέπασε μας. Αγίασέ μας, καθάρισε μας. Ενδυνάμωσε μας, δυνάμωσε μας. Ο καιρός είναι εγγύς, καιρός αλλαγής. Καιρός Μετανοία...

 Και φέτος, ήρθε η ημέρα να εορτάσουμε την Δεσποτική Πανήγυρη της γενέσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ο οποίος «Μορφὴν ἀναλλοιώτως ἀνθρωπίνην προσέλαβες, Θεὸς ὢν κατ' οὐσίαν» δηλαδή προσέλαβες ἀνθρώπινη μορφή χωρίς μεταβολή, ἐνῷ εἶσαι Θεός κατ’ οὐσίαν. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να λυτρώσει τον κόσμο από την αμαρτία, για να πατήσει και να νικήσει τον θάνατο, για να δείξει τον δρόμο της επιστροφής προς τον Θεό ή για κάποιους της στροφής προς τον Θεό. Ήρθε να σώσει τον λαόν τον περιούσιον, εκείνον ο οποίος είναι έτοιμος να ακούσει αλλά και συγχρόνως να εφαρμόσει το Ευαγγέλιο του και τα λόγια του ώστε να φθάσει στην Βασιλεία των Ουρανών.   Ο Χριστός δεν πίεσε ποτέ κανέναν να Τον ακολουθήσει. Μας διαβεβαιώνει πως «ου μη σε ανώ, ουδ᾿ ου μη σε εγκαταλείπω » ότι δηλαδή δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ. Πόσες φορές τον έχουμε απογοητεύσει; τον έχουμε αποστραφεί; έχουμε γυρίσει την πλάτη μας προς το πρόσωπό Του; Εν τούτοις ο Χριστός είναι εκεί και μας περιμένει να του ζητήσουμε...

  Επουράνιε Θεέ, Βασιλεύ των Βασιλευόντων και Κύριε των Κυριευόντων ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἴδε καὶ ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον ταύτην καὶ κατάρτισαι αὐτήν, ἣν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου. Συ γαρ ει Θεός ημών, και ημείς λαός Σου· πάντες έργα χειρών Σου, και το όνομά Σου επικεκλήμεθα. Κύριε φώτισον ημών τὰ ὄμματα τῆς διανοίας, ἄνοιξόν ημών τὸ στόμα, τοῦ μελετᾶν τὰ λόγιά σου καὶ συνιέναι τάς ἐντολάς σου καὶ ποιεῖν τὸ θέλημά σου. Σύ γάρ εἶπας καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν και αδικούσιν ὑμᾶς.  Αξίωσον ημάς του άδειν καὶ ψάλλειν σοι ἐν ἐξομολογήσει καρδίας καὶ ἀνυμνεῖν τὸ πανάγιον ὄνομά σου, τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.