Έχεις Άγχος στην Ζωή ?

ΤΟ ΑΓΧΟΣ

 Γιατί να το έχουμε; Γιατί να μην μας λείπει; Τι είναι κανένα θετικό πάνω μας;

Μην βλέπεις κάποιους οι οποίοι δεν το εκδηλώνουν. Υπάρχουν οι δύο όψεις. Αυτοί που το εκφράζουν στο ευρύ περιβάλλον τους, οι εξωστρεφείς και που φαίνεται από μακριά. Αλλά και αυτοί οι οποίοι οι ίδιοι δεν το νιώθουν, σαν συναίσθημα, δεν τους περνάει από το νου και όμως αυτό βρίσκει τρόπο να εκδηλώνεται στο σώμα τους, με την γλώσσα του σώματος. Αν, εάν δεν το εκμυστηρευτείς σε κάποιον ή κάποια, δηλαδή σε κανέναν, πως έχεις άγχος, και προσπαθήσεις να το κρύψεις, είναι σαν να σκάβεις τον λάκκο σου με τα ίδια σου τα χέρια, σαν να βγάζεις τα μάτια σου με τα χέρια σου, αυτό θα μεγαλώσει σαν τα αγκάθια στα τριαντάφυλλα που εάν δεν τα περιποιείσαι γίνονται μεγάλα και εγκυμονούν κινδύνους, σαν να το έχεις ξεχασμένο. Έτσι, είναι και η ψυχή του ανθρώπου, εάν δεν φροντίσει από νωρίς να βγάλει τα αγριόχορτα από τον κήπο της ψυχής του, θα κατακλυστεί από αυτά και θα του δημιουργούν προβλήματα και εμπόδια και στο τέλος θα τον κατακλύσουν. Για αυτό τον λόγο, είπε και ο Κύριος την παραβολή του καλού Σαμαρείτη, για να προστατέψει και να δώσει να καταλάβει ο άνθρωπος πως η ψυχή κοντά στον Θεό είναι αγαπημένη και νιώθει την πατρική αγάπη.

Αν προσέξουμε τα λόγια του Ιερέα στην Θεία Λειτουργία, θα αντιληφθούμε πόσο μεγάλος είναι ο Θεός και πόσο αγαπάει τον άνθρωπο, αφού άφησε να έρθει ο Υιός Του στην γη να λυτρώσει τον κόσμο από το προπατορικό αμάρτημα δίνοντας το Αίμα Του. Όταν λέγεται ο Χερουβικός ύμνος, θυμιάζει ο Ιερεύς λέγοντας τον 50 ψαλμό μέχρι και το «ο Θεός ουκ εξουδενώσει». Όταν γίνεται η Μεγάλη Είσοδος και εναποτίθενται τα Τίμια Δώρα στο Άγιο Αντιμήνσιο, θυσιάζοντας ο Ιερεύς λέει: «Αγάθυνον, Κύριε, ἐν τὴ εὐδοκία σου τὴν Σιῶν, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους».

Δηλαδή, «Εὐδόκησον, Κύριε, νὰ φανῆς ἀγαθὸς καὶ πρὸς τὴν Σιῶν καὶ διὰ τῆς εὐδοκίας σου καὶ τῆς καλωσυνής σοῦ ταύτης ἂς οἰκοδομηθοῦν τὰ τείχη τῆς Ἱερουσαλήμ. Τότε θὰ εὐαρεστηθῆς νὰ δεχθῆς πάντων τῶν εἰδῶν τᾶς θυσίας θὰ δεχθῆς θυσίαν προσφερόμενην σύμφωνα πρὸς τᾶς διατάξεις τοῦ Νόμου καὶ πρὸς τὸ δίκαιον. Θὰ δεχθῆς καὶ θυσίαν ἀναφορᾶς, καθὼς καὶ θύματα ἀκόμη καιόμενα ὁλόκληρα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου. Τότε θὰ ἀνεβάσουν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου σου μόσχους, διὰ νὰ τοὺς προσφέρουν θυσίαν εἰς σέ» .

Ας εξετάσουμε καλύτερα τι σημαίνουν «Αγάθυνον, Κύριε, ἐν τὴ εὐδοκία σου τὴν Σιῶν, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ἱερουσαλή» σημαίνει να ευδοκήσεις Κύριε την Σιών. Τι ήταν η Σιών; Ήταν ο υψηλότερος λόφος στην Ιερουσαλήμ, τον καιρό του Δαβίδ και ήταν εκεί χτισμένος ο Ναός του Σολομώντα. Σιών για την καινή διαθήκη είναι η πνευματική βασιλείαν του Θεού, η Ουράνια Ιερουσαλήμ . Δηλαδή, φύλαξε Κύριε την ψυχή μας και προστάτεψε την με το τείχος της Ιερουσαλήμ (πνευματικό). Έξω από αυτά υπήρχαν ληστές. Και αναφέρει ο Κύριος την παραβολή του καλού Σαμαρείτη γιατί έξω από εκεί υπήρχαν ληστές (τα ταγκαλακια). Και ο άνθρωπος αυτός έφυγε και πήγαινε στην Ιεριχώ. Ο δρόμος ήταν γεμάτος ληστές και έπεσε  πάνω τους. Αυτοί τον έγδυσαν και τον χτύπησαν και τον άφησαν μισό πεθαμένο. Λοιπόν, η εκγύμνωση είναι όταν μας αφαιρούν τον χιτώνα των αρετών και μας χτυπάνε με τα πάθη μας. Ο μόνος που θα μας σώσει είναι ο Καλός Σαμαρείτης (ο Χριστός), ο οποίος άλειψε με οίνο για να καούν οι πληγές (η Εξομολόγηση, η Θεία Ευχαριστία, το Επιτίμιο, οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας) και με λάδι για να απαλύνει τον πόνο (ο λόγος του Θεού, το Ευχέλαιο, τα κηρύγματα).

Και εμείς αδερφοί μου πέφτουμε σε επιδρομές και ληστείες καθημερινά. Αυτό γίνεται γιατί, λόγω των κακών λογισμών, ενθυμήσεων και πράξεων, με τα οποία φεύγουμε από το περιβολή του Θεού, την Σιών, και πέφτουμε στους ληστές, τους δαίμονες. Κοντά στον Θεό είμαστε προστατευμένοι και γεμάτοι αρετές, έχουμε τον Φρουρό μας, μέρα νύχτα να μας προστατεύει από κάθε οργή και κακό. Είναι ο Χριστός μας. Αρκεί να Του εναποθέσουμε τα βάρη μας, περιμένει να Του ζητήσουμε να μας βοηθήσει να άρουμε τον σταυρό μας, γιατί από μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, ούτε μια τρίχα της κεφαλής μας δεν πέφτει εάν δεν το θέλει Εκείνος. Επίσης, ας φωνάξουμε και εμείς: «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ και σώσε με Δέσποτα». Ας Του πούμε: «Κύριε δεν έχω τίποτα, είμαι μόνος ναυαγός, σώσε με τον ταλαίπωρο και αχρείο δούλο σου» και ας Τον παρακαλέσουμε  να μας δώσει μετάνοια και συντριβή καρδιάς εν ταις διανοήμασι μας.

Εκείνος γνωρίζει, όπως λέει ο ψαλμός: «Ἡ ράβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν». Μὲ παρηγόρησαν, λέει, η  ράβδος σου και η  βακτηρία σου. Στην πραγματικότητα πρόκειται για  το ραβδί του βοσκού, που το χρησιμοποιεί με δύο διαφορετικούς τρόπους: ἄλλοτε τιμωρητικὰ και προστατευτικὰ και ἄλλοτε ὡς στήριγμα.

Το άγχος είναι και αυτό ένα όπλο του διαβόλου. Παρόλα αυτά, όλοι μας έχουμε άγχος, άλλος λίγο, άλλος πολύ. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ο τρόπος που το αντιμετωπίζουμε. Υπάρχουν πάρα πολλοί, ο καθένας κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του καθενός μας. Νικητής είναι εκείνος που θα νικήσει το θηρίο μέσα του. Το άγχος είναι μια ψευδαίσθηση του διαβόλου στο μυαλό και στην λογική του ανθρώπου, ότι όλα εξαρτώνται από τον άνθρωπο και του ρίχνει ενοχές με τους λογισμούς για το πως θα τα προλάβει κατά το θέλημα του. Πού είναι άραγέ η εμπιστοσύνη μας στον Θεό; Αυτή η κατάσταση προκαλεί σύγχυση στην ψυχή και ταραχή, όπου ταραχή και σύγχυση εκεί κυβερνάει ο διάβολος. Ο διάβολος είναι δυνατός αλλά ο Κύριος είναι Παντοδύναμος και Κραταιός. Ο Θεός δίνει στον καθένα μας καθημερινά φροντιστήρια, ξέρει Αυτός με τον ένα ή άλλο τρόπο. Ας Του εναποθέσουμε τα προβλήματα μας. Ας εμπιστευθούμε τον Επουράνιο Πατέρα μας, και Πατέρα όλων. Εκείνος γνωρίζει, «Συ γιγνώσκεις, Συ εγίγνωσκες, Συ πάντα γιγνώσκεις». Οπότε ότι είναι καλό για μας να γίνει, θα γίνει. Ας μην προστρέχουμε στο μέλλον, στις αυριανές σκέψεις και απασχολίες. Ας ασχοληθούμε με το παρόν, διορθώνοντας το παρελθόν το οποίο ακολουθεί, έπει τον άνθρωπο και τον γκριζάρει. Όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία. Ας μην αγαπάμε τον Θεό επειδή είναι δίκαιος. Όχι. Αλλά, επειδή είναι άδικος, αφού δείχνει το αμέτρητο έλεος Του και την ευσπλαχνία Του στον άνθρωπο. Ας μην φοβόμαστε να μουτζουρώσουμε το παρελθόν σβήνοντάς το με την σβηστήρα του παρόντος, αφήνοντας έτσι μια και δυο και τρεις και όσες χρειαστούν στην ζωή ευκαιρίες στο δύσκολο αυτό ταξίδι.

Τέλος, και τω θεώ δόξα