Χριστός το καινόν Πάσχα

«Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις, καὶ ὀψόμεθα, τῷ ἀπροσίτῳ φωτὶ τῆς ἀναστάσεως, Χριστὸν ἐξαστράπτοντα, καί, Χαίρετε, φάσκοντα, τρανῶς ἀκουσόμεθα, ἐπινίκιον ᾄδοντες.»

Δηλαδή, ας καθαρίσουμε τις αισθήσεις μας και θα δούμε με το απρόσιτο φως της ανάστασης τον Χριστό να αστράφτει και θα τον ακούσουμε να λέει δυνατά «Χαίρετε!» εμείς που ψάλλουμε πανηγυρικά για τη νίκη Του!

Θα ακούσουμε στην ακολουθία του Πάσχα επινίκιους ύμνους οι οποίοι εκπέμπουν νόημα και μήνυμα Χαράς, Αγαλλίασης και Δοξολογίας στον Χριστό ο οποίος ,όπως λέει και ο Αναστάσιμος Κανόνας, «Κατῆλθες ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς, καὶ συνέτριψας μοχλοὺς αἰωνίους, κατόχους πεπεδημένων Χριστέ, καὶ τριήμερος ὡς ἐκ κήτους Ἰωνᾶς, ἐξανέστης τοῦ τάφου.»

Δηλαδή, κατέβηκες στα κατώτερα μέρη της γης και συνέτριψες αιώνια δεσμά που κρατούσαν καθηλωμένους (τους νεκρούς στον Άδη) και αφού έμεινες τρεις ημέρες στον τάφο, όπως ο Ιωνάς εντός του κήτους, αναστήθηκες και βγήκες έξω από αυτόν.

Επινίκιοι Ύμνοι που γράφτηκαν για να μεταδώσουν και να εμφυσήσουν στις καρδιές μας το ελπιδοφόρο και χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσης και ότι υπάρχει πέραν του Άδου Ζωή Αιώνια, δίπλα στον Πανάγαθο Θεό ο οποίος ως Πατέρας μας θέλει να είμαστε μαζί Του στην Βασιλεία των Ουρανών για την οποία πλάστηκε ο άνθρωπος να ζει μέσα σε αυτήν.

Εξάλλου, θα ακούσουμε : «Δεῦτε τοῦ καινοῦ τῆς ἀμπέλου γεννήματος τῆς θείας εὐφροσύνης, ἐν τῇ εὐσήμῳ ἡμέρᾳ τῆς ἐγέρσεως, βασιλείας τε Χριστοῦ κοινωνήσωμεν, ὑμνοῦντες αὐτόν, ὡς Θεόν εἰς τοὺς αἰῶνας.»

Δηλαδή, εμπρός ας συμμετάσχουμε στη θεϊκή χαρά κοινωνώντας το νέο κρασί (την Θεία Κοινωνία), κατά την ξεχωριστή αυτή ημέρα της Αναστάσεως, υμνώντας Αυτόν, ως Θεό τώρα και για πάντα.

Οφείλουμε όχι μόνο τις Άγιες μέρες των νηστειών αλλά σε όλη μας την ζωή, να τηρούμε και να εφαρμόζουμε την Συγχώρεση, την Ομόνοια και την Αγάπη. Να κάνουμε πράξη (χωρίς να μένουμε μόνο στην θεωρία!) αυτό που αναφέρει το Δοξαστικό του Πάσχα: «Αναστάσεως ἡμέρα και λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν, ἀδελφοί, καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει καί οὕτω βοήσωμεν Χριστός Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος.»

Δηλαδή, σήμερα εἶναι ἡμέρα τῆς Ἀνάστασης ἄς λάμψουμε ἀπό χαρά γι’ αὐτό τό πανηγύρι. Ἀδέρφια, ἄς ἀγκαλιαστοῦμε,

κι ἄς ποῦμε σέ ὅσους μᾶς μισοῦν, συγχωρεμένα ὅλα νά ‘ναι γιά χάρη ταῆς Ἀνάστασης. Κι ἀφοῦ ἔτσι κάνουμε, τότε ἄς κράξουμε χαρούμενα μ’ ὅλη μας τήν ψυχή ότι ο Χριστός ἀναστήθηκε! Μέ τό δικό Του θάνατο νίκησε κάθε θάνατο, γιά τώρα καί γιά πάντα. Καί ζωή αἰώνια χάρισε σέ ἐκείνους, πού χρόνια τώρα ἀνέλπιδοι στά μνήματα βρισκόνταν.

Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω το: «Τί ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ, περὶ παντων ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν; δι᾿ ἡμᾶς Θεὸς ἐν ἀνθρώποις· διὰ τὴν καταφθαρεῖσαν φύσιν, ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν· πρὸς τοὺς ἀχαρίστους ὁ Εὐεργέτης· πρὸς τοὺς αἰχμαλώτους ὁ Ἐλευθερωτής· πρὸς τοὺς ἐν σκότει καθημένους, ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης· ἐπὶ τὸν Σταυρὸν ὁ ἀπαθής· ἐπὶ τὸν Ἅδην τὸ φῶς· ἐπὶ τὸν θάνατον ἡ ζωὴ· ἡ Ἀνάστασις διὰ τοὺς πεσόντας·πρὸς ὃν βοήσωμεν·

Ὁ Θεὸς ἡμῶν δόξα .»

Δηλαδή, τι θα δώσουμε στον Κύριο σε αντάλλαγμα για όλα όσα μας έχει προσφέρει; Για μας ήρθε ο Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους. Γιατί, η διεφθαρμένη φύση μας έκανε. Ο Λόγος γίνεται σάρκα και κατοικεί ανάμεσά μας. Ο Ευεργέτης ήρθε στους αχάριστους· ο Απελευθερωτής στους αιχμαλώτους· ο Ήλιος της Δικαιοσύνης σε αυτούς που κάθονται στο σκοτάδι. Αυτός που είναι απαθής υπέφερε στο σταυρό. Το Φως έλαμψε στην Κόλαση. Αυτός που είναι Ζωή πάτησε τον θάνατο. Για τους πεσόντες είναι η Ανάσταση. Ας του φωνάξουμε: Δόξα σε Σένα Θεέ μας.

Καλή δύναμη στον Αγώνα μας και καλές υπομονές.

Αν ποτέ νιώσουμε μόνοι και εγκαταλειμμένοι ας φέρουμε στον νου μας αυτά τα υπέροχα λόγια του Χριστού μας «ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος».

Ας γίνουμε και ‘μείς οι Αγγελιοφόροι του χαρμόσυνος μηνύματος της Ανάστασης ότι «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασιν, ζωήν χαρισάμενος»