Πώς δια του Σταυρού ήλθε χαρά στον κόσμο;

Έχουμε ακουστά την Αναστάσιμη Προσευχή που λέμε την Περίοδο του Πεντηκοσταρίου που είναι η περίοδος, οι μέρες δηλαδή, από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι και την Παραμονή της Αναλήψεως;

Παρακάτω παραθέτουμε την Ανάσταση Προσευχή:

«Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος.

Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον. Τὸν Σταυρόν σου Χριστὲ προσκυνοῦμεν καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν ὑμνοῦμεν καὶ δοξάζομεν· σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν, ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν. Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί, προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν· ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Διὰ παντὸς εὐλογοῦντες τὸν Κύριον, ὑμνοῦμεν τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ· Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι᾿ ἡμᾶς, θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος.»

Επειδή όμως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τι λέμε όταν διαβάζουμε αυτή την προσευχή, ορίστε και η μετάφραση της:

«Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἀναστήθηκε ἀφοῦ κατέβηκε καὶ δίδαξε στοὺς νεκρούς, καταπατώντας μὲ τὸν θάνατό του τὸν θάνατον καὶ σὲ ὅσους βρίσκονταν σὲ τάφους χάρισε ἔτσι τὴν ἀληθινὴ ζωή.

Ἀφοῦ εἴδαμε τὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἂς προσκυνήσουμε τὸν ἅγιο καὶ Κύριο, τὸν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ ποὺ εἶναι ὁ μόνος ἀναμάρτητος. Τὴν Σταυρική Σου θυσία Χριστὲ προσκυνοῦμε καὶ τὴν ἁγία σου Ἀνάσταση ὑμνοῦμε καὶ δοξάζουμε· διότι Ἐσὺ εἶσαι ὁ Θεός μας, καὶ Θεὸ ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ Ἐσένα δὲν ἀναγνωρίζουμε κανένα, καὶ μόνο τὸ ὄνομά Σου σημαίνει Θεὸς γιὰ ἑμᾶς. Ἐλᾶτε ὅλοι οἱ πιστοί, ἂς προσκυνήσουμε τὴν ἁγία ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ· ἀφοῦ ἡ ἀνάστασή Του ποὺ ἔγινε μετὰ τὴν Σταυρική Του Θυσία, ἔφερε μεγάλη χαρὰ ποὺ ἀπλώθηκε σὲ ὅλον τὸν κόσμο. Παντοτινὰ θὰ εὐλογοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, καὶ παντοτινὰ θὰ ὑμνοῦμε τὴν ἀνάστασή Του. Διότι, ἐπειδὴ ὑπέμεινε Πάθη καὶ Σταυρό ἀπὸ ἑμᾶς γιὰ ἑμᾶς, κατανίκησε κι ἔδιωξε τὸν θάνατο.

Μὲ τὴν ἀνάσταση Του ἀπὸ τὸν τάφον ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὅπως εἶχε πεῖ πρὶν τὰ ἅγια πάθη Του, μᾶς χάρισε τὴν ἀληθινὴ αἰώνια ζωή καὶ τὸ μέγα ἔλεος τοῦ Θεοῦ στὶς ταπεινές μας ὑπάρξεις.»

Θα αναρωτηθεί κανείς, αύριο ξεκινάει η Μεγάλη Σαρακοστή με την Καθαρά Δευτέρα, τι σχέση έχει η Αναστάσιμη Προσευχή με την Μεγάλη Σαρακοστή και την εν γένει ζωή του εκάστοτε Χριστιανού, ή για την ακρίβεια του Χριστιανού κατά Θεόν διότι υπάρχουν πολλοί από εμάς αδελφοί Χριστιανοί που είναι Βαπτίσμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδος και αδιαφορούν για την σωτηρία της ψυχής τους, δεν έχουν πάρει στα σοβαρά την μετά θάνατον ζωή και την μια συνεργάζονται με τον Χριστό και την άλλη με τον διάβολο. Ο Κύριος είπε ξεκάθαρα πως είναι αδύνατον ένας δούλος να εργάζεται σε δύο

Κυρίους!!!

Πρώτα ας σταθούμε στην φράση, «...ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ...»

η οποία σημαίνει, ἀφοῦ ἡ ἀνάστασή Του ποὺ ἔγινε μετὰ τὴν Σταυρική Του Θυσία, ἔφερε μεγάλη χαρὰ ποὺ ἀπλώθηκε σὲ ὅλον τὸν κόσμο.

Πώς είναι δυνατόν ο Σταυρός να έφερε χαρά;

Ο Χριστός που ήταν αναμάρτητος υπέφερε παντω στον Σταυρό και τον κατηγορούν, τον αρνιόντουσαν, τον κορόιδευαν, τον φθονούσαν. Ο Σταυρός είναι πόνος. Ο γέροντας Συμεών Ο Κραγιόπουλος έχει ένα βιβλίο που το ονομάζει «Ο πόνος είναι ευλογία».

Πώς είναι εφικτό ο Σταυρός να είναι χαρά; Ο πόνος να είναι ευλογία;

Ο πόνος, είναι κόπος. Ο Σταυρός είναι ο πόνος της κοπής του αμαρτωλού θελήματος!!! Ο Χριστός είπε, «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» και συγκεκριμένα μόνος ένας Ευαγγελιστής ο Απόστολος Λουκάς βάζει μια λεπτομέρεια μετά το «καὶ ἀκολουθείτω μοι» την φράση «καθ’ ἡμέραν» συγκλονιστικό!!! Καλούμαστε κάθε μέρα να σηκώσουμε αυτό τον Σταυρό της πάλης, του αγωνίσματος της κοπής του αμαρτωλού θελήματος το οποίο μας απομακρύνει από τον Θεό, μας χωρίζει, μας εμποδίζει, μας σκοτίζει τον νου και την καρδία.

Λόγω του ότι πονάς στο να κόψεις το αμαρτωλό θέλημα, ο Θεός δίνει χαρά στο τέλος. Ας δούμε παράδειγματος χάρη τους μαθητές. Για να πάρεις καλό βαθμό πρέπει να διαβάσεις. Για να διαβάσεις πρέπει να καθίσεις, να ζοριστείς, να ιδρώσεις, να θυσιάσεις χρόνο και ασχολίες άλλες, να κοπιάσεις. Οι καλοί βαθμοί, οι διαβασμένοι μαθητές, προϋποθέτουν πόνο και κόπο. Για αυτό, και όταν αγωνίζεσαι για έναν καλό βαθμό σκληρά, μετά νιώθεις χαρά, παίρνεις χαρά από το αποτέλεσμα.

Ας κατασταλάξουμε επιτέλους σε ποιανού "στρατόπεδο" είμαστε και θέλουμε να είμαστε. Μην ξεχνάμε πως ο Απόστολος Παύλος στην Β Επιστολή προς Τιμόθεον αναφέρει πως «...συγκακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης Χριστοῦ ᾽Ιησοῦ, οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ· ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ. Τὸν κοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν. Νόει ὃ λέγω· δώσει γάρ σοι ὁ κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσιν...»

Δηλαδή, συ λοιπόν κακοπάθησε σαν καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού. Εχε δε υπ' όψιν σου, ότι κανείς, καθ' ον χρόνον υπηρετεί στρατιώτης, δεν περιπλέκεται εις τας μερίμνας και φροντίδας του βίου, δια να υπηρετή έτσι και να αρέση εις εκείνον, που τον εστρατολόγησε. Εάν δε και συμμετέχη κανείς εις αθλητικούς αγώνας, δεν παίρνει ως βραβείον τον στέφανον, εάν δεν αγωνισθή κατά τρόπον νόμιμον. Ο γεωργός, που κοπιάζει δια την καλλιέργειαν του αγρού και την συγκομιδήν των προϊόντων, πρώτος αυτός πρέπει ν' απολαμβάνη τους καρπούς των κόπων του. (Ετσι και συ από τον πνευματικόν αγρόν, στον οποίον κατ' εντολήν του Θεού εργάζεσαι, πρέπει να απολαμβάνης όχι μόνον την πρέπουσα υπόληψιν και τιμήν, αλλά και τα μέσα της συντηρήσεώς σου). Ενόησε αυτά που σου λέγω. Είθε δε να σου δίδη πάντοτε ο Θεός σύνεσιν και σοφίαν, ώστε να κατανοής όλα.

Επομένως, ο Σταυρός που έχει ο κάθε Χριστιανός να σηκώσει τον έχει μετρήσει ο Κύριος και είναι ο Σταυρός αυτός ο ιδανικότερο για τον συγκεκριμένο εκάστοτε Χριστιανό. Δια του Σταυρού ήλθε χαρά στον κόσμο. Ο πόνος της κοπής του αμαρτωλού θελήματος στο τέλος φέρει τον καρπό της χαράς που μας τον δίνει ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ας γίνουμε και μεις όπως οι μαθητές για να περάσουμε τις Ουράνιες Εξετάσεις την ημέρα που θα κλείσουμε τα μάτια μας από αυτόν τον μάταιο και εφήμερο και επίγειο κόσμο.

Καλή αρχή Μετανοίας με τον Σταυρό μαζί χωρίς γογγυσμούς και υποχωρήσεις, στα πάθη και στις αδυναμίες και στους λογισμούς.

Τέλος καὶ τῷ Θεῷ δόξα